Igor Pushkaryov

W 1956 wstąpił na wydział aktorski Szkoły Teatralnej im. M. Szepkina, na kurs Wieniamina Cygankowa. Jego nauczycielami byli Lydia Deykun, Nikolai Annenkov, Mikhail Tsarev. W 1958 roku, będąc jeszcze studentem trzeciego roku instytutu, Igor Pushkarev po raz pierwszy pojawił się w filmach, grając epizodyczną rolę pana młodego w filmie „Wiatr” A. A. Alova i V. N. Naumova. Potem następowały inne filmy. W 1960 roku, na krótko przed ukończeniem studiów, I. B. Pushkariew i W. S. Wysocki (z którym zaprzyjaźnił się w grudniu 1959) zostali przyjęci do Moskiewskiego Teatru Dramatycznego im. Puszkina [1], którego liderem był z czasem B.I. Ravensky. Jednak według samego aktora zapoczątkował „boom kinowy”, kiedy jedna główna rola następowała po drugiej, i preferował kino. W 1961 roku Igor Pushkarev zagrał jedną ze swoich najlepszych ról - Borisa Ramzina w filmie „A jeśli to jest miłość?” Yuli Raizmana, która przyniosła mu sławę. Idąc za nią, Igor Borisowicz został zaproszony do zagrania głównej roli w filmie Anatolija Granika „Pierwszy”, gdzie grał pilota testowego Siergieja Sazonowa, który stał się jednym z pierwszych kosmonautów. Dopiero w 1964 roku, kiedy było mniej ofert do kręcenia, Igor Pushkarev wrócił do Moskiewskiego Teatru Dramatycznego im. Puszkina. W 1967 wstąpił na Wyższe Kursy Reżyserii Telewizji Centralnej, organizowane przez Marlene Hutsiev. Po ukończeniu kursów w 1969 roku Igor Borysowicz został reżyserem filmów dokumentalnych o CT. Następnie pracował w studiu filmowym Ministerstwa Obrony ZSRR, studiu filmowym Belarusfilm, na koncercie państwowym. Od 1993 - dyrektor generalny firmy filmowej Spektr.