Igor Pushkaryov

Το 1956 μπήκε στη σχολή υποκριτικής της Θεατρικής Σχολής με το όνομα M.Shepkin, στο μάθημα του Veniamin Tsygankov. Δάσκαλοί του ήταν οι Lydia Deykun, Nikolai Annenkov, Mikhail Tsarev. Το 1958, ενώ ήταν ακόμη τριτοετής φοιτητής στο ινστιτούτο, ο Igor Pushkarev εμφανίστηκε για πρώτη φορά σε ταινίες, παίζοντας τον επεισοδιακό ρόλο του γαμπρού στην ταινία "The Wind" των A. A. Alov και V. N. Naumov. Μετά ακολούθησαν άλλες ταινίες. Το 1960, λίγο πριν την αποφοίτησή τους, ο I. B. Pushkarev και ο V. S. Vysotsky (με τον οποίο έγιναν φίλοι τον Δεκέμβριο του 1959) έγιναν δεκτοί στο Δραματικό Θέατρο Πούσκιν της Μόσχας [1], του οποίου ηγέτης ήταν ο χρόνος και έγινε B.I. Ραβένσκι. Ωστόσο, σύμφωνα με τον ίδιο τον ηθοποιό, ξεκίνησε μια «κινηματογραφική έκρηξη», όταν ο ένας βασικός ρόλος διαδέχτηκε τον άλλο και έδωσε προτίμηση στον κινηματογράφο. Το 1961, ο Igor Pushkarev έπαιξε έναν από τους καλύτερους ρόλους του - τον Boris Ramzin στην ταινία "Και αν αυτό είναι αγάπη;" Από τη Yuli Raizman, που του έφερε φήμη. Μετά από αυτήν, ο Igor Borisovich κλήθηκε να παίξει τον κύριο ρόλο στην εικόνα του Anatoly Granik "The First", όπου έπαιξε έναν δοκιμαστικό πιλότο Sergei Sazonov, ο οποίος έγινε ένας από τους πρώτους κοσμοναύτες. Μόνο το 1964, όταν υπήρχαν λιγότερες προσφορές για γυρίσματα, ο Ιγκόρ Πουσκάρεφ επέστρεψε στο Δραματικό Θέατρο Πούσκιν της Μόσχας. Το 1967 εισήλθε στα Ανώτερα Μαθήματα Σκηνοθεσίας στην Κεντρική Τηλεόραση, που διοργάνωσε η Μαρλέν Χούτσιεφ. Μετά την αποφοίτησή του από τα μαθήματα το 1969, ο Igor Borisovich έγινε ο σκηνοθέτης ταινιών ντοκιμαντέρ στο CT. Στη συνέχεια εργάστηκε στο κινηματογραφικό στούντιο του Υπουργείου Άμυνας της ΕΣΣΔ, στο στούντιο ταινιών Belarusfilm, στην Κρατική Συναυλία. Από το 1993 - Γενικός Διευθυντής της κινηματογραφικής εταιρείας Spektr.