Rostislav Plyatt

Γεννήθηκε στις 30 Νοεμβρίου (13 Δεκεμβρίου) 1908 στο Ροστόφ-ον-Ντον. Ο πατέρας είναι ένας γνωστός δικηγόρος του Ροστόφ, ο Ιβάν Ιωσήφοβιτς Πλιάτ, με καταγωγή «Πολωνός, η αλήθεια είναι έντονα ρωσικοποιημένη». Μητέρα - Zinaida Ivanovna Zakamennaya - Ουκρανή, με καταγωγή από την Πολτάβα. Όταν γεννήθηκε ο Rostislav, η μητέρα ήταν ήδη άρρωστη με πνευμονική φυματίωση και ως εκ τούτου η οικογένεια μετακόμισε στο Kislovodsk, σε ένα πιο ήπιο κλίμα. Αλλά μετά από 8 χρόνια, η μητέρα πέθανε και το 1916 επέστρεψαν στη Μόσχα. Λίγα χρόνια αργότερα ο πατέρας μου παντρεύτηκε για δεύτερη φορά, ο Ροστίσλαβ είχε έναν θετό αδερφό. Ο πατέρας μου ανέπτυξε με επιτυχία την υπεράσπιση. Μεταξύ των πελατών του ήταν εργαζόμενοι στο θέατρο, ηθοποιοί, σκηνοθέτες. Έτσι, ο νεαρός Rostislav γνώρισε το θεατρικό περιβάλλον και στη συνέχεια ενδιαφέρθηκε για το θέατρο τόσο σοβαρά που άρχισε να πηγαίνει στις παραστάσεις όχι μόνο ως θεατής, αλλά και να αναλύει το παιχνίδι των ηθοποιών, να αναπτύσσει τις σκηνοθετημένες λύσεις των παραστάσεων . Ήταν πολύ παθιασμένος με το Θέατρο Τέχνης της Μόσχας, το σύστημα Στανισλάφσκι. Όταν ήρθε η ώρα να πάρω διαβατήριο, όταν έγραφα τα στοιχεία μου τα άλλαξα σε πιο αρμονικά (όπως νόμιζε): από τον Ρόστισλαβ Ιβάνοβιτς Πλιάτ στον Ροστισλάβ Γιάνοβιτς Πλιάτ. Το 1926 αποφοίτησε από το εννιάχρονο σχολείο MONO № 9 της Μόσχας. T. Edison, όπου τη δραματική λέσχη διηύθυνε ο V. F. Lebedev, διάσημος ηθοποιός του θεάτρου Maly. Την ίδια χρονιά μπήκε στο δραματικό στούντιο Mososprabra υπό τη διεύθυνση του Yu.A. Ο Zavadsky, ένα χρόνο αργότερα, αναδιοργανώθηκε σε Theatre Studio, όπου έπαιξε μέχρι το 1936. Το 1936, μαζί με το θέατρο μετακόμισε στο Rostov-on-Don, όπου εργάστηκε στο Δραματικό Θέατρο. Μ. Γκόρκι. Μετά την επιστροφή στη Μόσχα το 1938-1941 - ηθοποιός του θεάτρου Lenin Komsomol. Με την έναρξη του πολέμου από τη Μόσχα δεν πήγε πουθενά. Αυτή η περίοδος περιγράφηκε στα απομνημονεύματά του «Χωρίς επίλογο»: δυσκολίες και συνεχείς βομβαρδισμοί. Όταν ακούστηκε η σειρήνα «αεροπορική επιδρομή», πήγα βιαστικά στο στούντιο του ραδιοφώνου όπου δούλευα εκείνη την ώρα. Μια μέρα, μια φορά στον βομβαρδισμό, επέζησε από θαύμα από μια οβίδα που εξερράγη εκεί κοντά, αλλά υπέστη τραυματισμό στο πόδι για το υπόλοιπο της ζωής του. Σταδιακά, οι ηθοποιοί από διαφορετικά θέατρα που έμειναν στη Μόσχα ενώθηκαν και δημιούργησαν το Δραματικό Θέατρο της Μόσχας (τώρα το Ακαδημαϊκό Θέατρο Μόσχας Μαγιακόφσκι). Σε αυτό ανέβηκαν τα έργα του K. M. Simonov. Σε αυτά τα στρατιωτικά παιχνίδια πρώτης γραμμής, για πρώτη φορά απέδειξε ότι είναι μάστορας του ψυχολογικού παιχνιδιού. Το 1943 μετακόμισε στο Θέατρο Mossovet, όπου υπηρέτησε μέχρι το τέλος των ημερών του. Ξεκίνησε τη δουλειά του στον κινηματογράφο το 1939. Ένας από τους πρώτους ρόλους - εργένης στην ταινία "Foundling". Η δημοτικότητα του ηθοποιού βασίστηκε όχι μόνο σε μια σειρά από έργα σκηνής και οθόνης, αλλά και στις ανθρώπινες ιδιότητες του καλλιτέχνη, ο οποίος έγινε η ενσάρκωση της ευφυΐας. Δημιούργησε πολλά αξιομνημόνευτα έργα στο ραδιόφωνο, συμμετείχε στη μεταγλώττιση ταινιών, στον ήχο των κινούμενων σχεδίων. Υ.Γ. Η Turyleva στη συνέντευξή της θυμήθηκε ότι είχε μάθει πολλά δουλεύοντας μαζί του. Έπαιξε σε συναυλίες, σε επετειακές και δημιουργικές βραδιές, συναντήσεις με το κοινό. Στη δεκαετία του 1970, μια σειρά προγραμμάτων για τον Μπέρναρντ Σο («The Bernard Shaw Theatre») ετοιμάστηκε στην τηλεόραση, στην οποία ο Μπ. Σο (R. Plyatt) μίλησε με έναν θεωρητικό της λογοτεχνίας (A. Anikst). Η δημιουργικότητα του ηθοποιού διακρίνεται από τη διανόηση, το χάρισμα της εσωτερικής μετενσάρκωσης, την ειρωνεία, τη βαθιά γοητεία