Igor Efimov

Czczony Artysta RFSRR (10.03.1986). Po ukończeniu studiów wstąpił do Leningradzkiego Instytutu Stoczniowego. Będąc aktywnym uczestnikiem studenckich przedstawień amatorskich, zagrał jedną z głównych ról w spektaklu „Na pilocie, 3”. Jednocześnie kontynuował naukę w kółku dramatycznym. Po dwóch latach postanowił zmienić zawód, opuścił instytut, aw 1954 roku wyjechał do Moskwy, gdzie wstąpił na wydział aktorski szkoły teatralnej Schepkin. Po ukończeniu go w 1958 roku wrócił do Leningradu i został wpisany do stanu aktorów studia filmowego Lenfilm i teatru-studia aktora filmowego w Leningradzie. W 1961 roku wyjechał na cztery lata do pracy w Niemczech, do teatru Grupy Wojsk Radzieckich. Przez 44 lata pracy w kinie zagrał role w ponad stu filmach. Był mistrzem epizodu, a widzowie pamiętają jego role w takich taśmach jak „Nocny gość”, „Dni powszednie i święta”, „Tak dalekie lato”, „Dauria”, „Wyspa skarbów”, „Naszyjnik Charlotte”. Równolegle z aktorstwem dużo pracował nad dubbingiem, stając się później niedoścignionym mistrzem tego rzemiosła. Aktor użyczył głosu postaciom na ponad 630 obrazach, zarówno zagranicznych, jak i krajowych. Wśród nich takie jak „Lew w zimie”, „Zabójcy w imię porządku”, „Słudzy diabła”, „Uczucia”, „Nikt nie chciał umrzeć”, „Pięć z nieba”, „ Białe słońce pustyni” i wiele innych. Zdolność Efimowa do naśladowania głosów innych pozwoliła mu głosić Wasilija Szukszyna w filmach „Walczyli o ojczyznę” i „Proszę słowa”, Armen Dzhigarkhanyan w „Psie w Sekwanie” i „Jarosławna - królowa Francji”, Iwan Łapikow w „Łapówce”, Borislav Brondukova w „Przygodach Sherlocka Holmesa i doktora Watsona”, Anatolija Papanowa w „Mroźnym lecie 53. ...”. Aktor wyraził także role Pawła Pankowa, Iwana Pereverzewa, Pawła Kadochnikowa i wielu innych. Zrobiono to na tyle profesjonalnie, że ani widzowie, ani współpracownicy nie zauważyli, że postacie tych aktorów nie mówią własnym głosem z ekranu. Zmarł 16 listopada 2000 roku w Petersburgu. Aktor został pochowany na Cmentarzu Północnym.