Lucas Belvaux

Po ukończeniu nauki w szkole z internatem w Philippeville (prowincja Namur), gdzie jego ojciec był administratorem, Lucas Belvaux postanowił w wieku 16 lat porzucić studia i wyjechać do Paryża, by zostać aktorem. Zapisany na prywatną lekcję, szybko poznał agenta, który pozwolił mu znaleźć pierwsze role w filmach telewizyjnych. W 1981 roku Lucas Belvaux zadebiutował w filmie jako zbuntowany młody człowiek w Allons z'enfants, antymilitarnym apelu Yvesa Boisseta. Widziany z Loseyem i Żuławskim, aktor odbył w 1985 roku trasę koncertową z dwoma mistrzami Nowej Fali, Claudem Chabrolem (Kurczak w occie, w którym grał zbyt gadatliwego listonosza) i Jacquesem Rivette (Hurlevent, wariacja na temat twórczości Emily Brontë). Pomiędzy naiwnością a romantyzmem Lucas Belvaux gra miłośnika rocka w Désordre, pierwszym filmie fabularnym Oliviera Assayasa z 1986 roku, oraz notariusza, który uwodzi Madame Bovary w adaptacji arcydzieła Flauberta w reżyserii Chabrola (1991). Na początku lat 90. za kamerą stanął Lucas Belvaux. Autor pierwszego intymnego utworu, który przeszedł trochę niezauważony (Czasami za dużo miłości), przychylność krytyki i publiczności zdobył Pour rire! (1996), dziwaczny wodewil, który ujawnia jego poczucie castingu (Jean-Pierre Léaud / Ornella Muti). Na sile tego sukcesu rozpoczął tryptyk złożony z komedii (Un couple épatant), thrillera (Cavale) i melodramatu (Après la vie), w którym główni bohaterowie każdego filmu stają się drugoplanowymi postaciami. dwa. W 2005 r. Prix Louis-Delluc ukoronuje ten projekt, równie zabawny, co ambitny. Lucas Belvaux nadal gra z Hervé Le Roux (Nazywamy to… wiosną), Akermanem, Christianem Carionem, Régisem Wargnierem (Wyjdź szybko i wróć późno) lub Robertem Guédiguianem, jego producentem za pośrednictwem firmy Agat Films. Zagrał także jedną z głównych ról w swoim szóstym filmie fabularnym jako reżyser, La Raison du plus osłabi (2006), humanistycznym thrillerze nakręconym w jego rodzinnej Belgii. Czerpiąc inspirację z rzeczywistości społecznej, wyreżyserował dla telewizji film o formach alternatywnej ekonomii (Natura kontra natura), fabułę o aferze Elfa (2007). A jeśli chodzi o duży ekran, w 2009 roku podpisał kontrakt z Rapt, surową i intensywną pracą, opartą na głośnej wiadomości: porwaniu barona Empaina.