Leonid Obolensky

Aktor, reżyser filmowy, producent dźwięku, dekorator, pedagog, dziennikarz. Nauczyciel studia aktorskiego imienia Borysa Czajkowskiego i VGIK. Jako aktor zadebiutował w filmie „Na czerwonym froncie” (1920). W latach 1918-1920 służył w wydziale politycznym dowództwa Armii Czerwonej. W latach 1920-1921 studiował w Państwowym Komitecie Oświaty i Nauki (warsztat Lwa Kuleszowa). Od 1920 - teatry aktorskie. W 1925 roku aktor Moskiewskiego Teatru Satyry. Od 1925 - reżyser / st "Mezhrabpomfilm". W latach 1929-1930 studiował w Berlinie aparaturę rejestrującą. Od 1930 r. – realizator dźwięku „Mezhrabpomfilm”. W czerwcu 1941 wstąpił do milicji. W październiku 1941 został otoczony i schwytany. Jesienią 1944 r. uciekł z niewoli i przyjął welon jako mnich pod imieniem Wawrzyńca (według innych źródeł Innocenty) w klasztorze Kitskan w hrabstwie Bendery w Mołdawii. W lipcu 1945 został bezprawnie aresztowany. Po aresztowaniu został skazany na 10 lat więzienia z karą 5 lat i konfiskatą mienia. Został zesłany na Syberię, najpierw do obozu, potem do osady koło Minusińska. W lutym 1952 został zwolniony. Rehabilitowany w październiku 2005 r. decyzją Komisji Karnej Sądu Najwyższego Republiki Mołdowy. W połowie lat 50. przeniósł się do Swierdłowska, gdzie ponownie przeszedł wszystkie szczeble zawodu reżysera od asystenta do reżysera. Od 1956 - reżyser i inżynier dźwięku Sverdlovsk do / st. W 1957 roku aktor teatru Minusinsk. Od 1962 - dyrektor studia telewizyjnego w Czelabińsku. Artysta Ludowy RFSRR (1991).