Jean Bouise

Jean Bouise to francuski aktor, urodzony 3 czerwca 1929 w Le Havre, zmarł 6 lipca 1989 w Lyonie (8. miejsce). Przyzwyczajony do ról drugoplanowych, od połowy lat 60. do śmierci regularnie pojawiał się w kinie. Absolwent Szkoły Chemii w Rouen, Jean Bouise odbył kurs teatralny w 1950 roku. Następnie poznał Rogera Planchona i uczestniczył w narodzinach Théâtre de la Comédie de Lyon. Jest także uczestnikiem przygody Théâtre de la Cité de Villeurbanne, który w 1972 roku stał się TNP. Wykonuje zarówno klasykę repertuaru (Georges Dandin, Tartuffe, Le Brave Soldat Schweick itp.), jak i kreacje reżyser . Swoją pierwszą rolę filmową dostał w 1962 roku w L'Autre Cristobal Armanda Gattiego, zaprezentowanym na Festiwalu Filmowym w Cannes w 1963 roku, ale nigdy nie trafił do kin. Następnie grał Kapitana Haddocka w Tintin and the Blue Oranges. Od filmu do filmu Jean Bouise stał się jedną z najważniejszych ról drugoplanowych we francuskim kinie. Pojawia się więc w Les Choses de la vie Claude'a Sauteta, Monsieur Klein Josepha Loseya, Z i L'Aveu Costy-Gavrasa. Jego rola w Le Vieux Fusil Roberta Enrico przyniosła mu pierwszą nominację do Cezara dla najlepszego aktora drugoplanowego w 1976 roku, nagrodę, którą otrzymał w 1980 roku za Coup de tête. Później stał się jednym z ulubionych aktorów Luca Bessona: starcem, który na nowo nauczył się rozmawiać z Pierrem Jolivetem w Le Dernier Combat, kierownikiem stacji w Subway, wujkiem Louisem w Le Grand Bleu i pracownikiem ambasady ZSRR we Francji. być jego ostatnią rolą. Jego powściągliwa gra aktorska, pełne wąsy (których początkowo nie nosił), głęboki głos, małe, krótkowzroczne oczka ukryte za okularami, predestynowały go często do ról niepokojących, ale także postaci pełnych człowieczeństwa. szczególnie wzruszające. W ten sposób stał się jedną z największych „drugoplanowych ról” francuskiego kina. Zmarł 6 lipca 1989 roku w szpitalu Léon-Bérard w Lyonie na raka płuc. „Mogliśmy w to tak bardzo uwierzyć, że zniknęło, abyśmy tego nie zauważyli”, zauważa Luc Besson w swoim hołdzie. Jego ostatni film, Nikita, którego nigdy nie zobaczy ukończonego, zostanie mu przez reżysera zadedykowany. Został pochowany na cmentarzu Saint-Hilaire-de-Brens w Isère. Był żonaty z aktorką Isabelle Sadoyan.