U kresu drogi

Opis:

69-letnia Annie Eason przed sześcioma miesiącami straciła ukochanego męża, który odszedł na zawsze. Przeżyła z nim w wielkim szczęściu 50 lat, tym bardziej więc jest jej trudno pogodzić się z śmiercią Elliota. Annie mieszka samotnie w dużym domu na przedmieściach Chicago. Z wielką pasją oddaje się malarstwu. Pracuje nad niedokończonym przed laty obrazem, przedstawiającym wzburzone fale Pacyfiku. Obydwoje z mężem pokochali miejsce skąd roztacza się ten malowniczy widok. Zawsze marzyli, że właśnie tam zbudują swój dom i nigdy nie stracili nadziei. Na kilka minut przed śmiercią Elliot wyraził życzenie, by Annie, w 50. rocznicę ich ślubu, rozrzuciła jego prochy nad oceanem, z miejsca ich marzeń i najpiękniejszych wspomnień. Annie całym sercem pragnie spełnić ostatnią wolę męża. Ponieważ za dziewięć dni mija rocznica ślubu, planuje daleką podróż z Chicago do Kalifornii. Prosi o pomoc syna Richarda, ale on pochłonięty pracą w firmie, którą przejął po ojcu, nie chce nawet słyszeć o wyjeździe. Dla niego biznes i nowe kontrakty są najważniejsze. Teraz, kiedy ma tyle obowiązków nie może towarzyszyć matce. Stara się jej wytłumaczyć, że powinna bardziej dbać o siebie, a długa podróż z pewnością źle wpłynie na jej zdrowie. Richard pracuje w centrum Chicago, nie ma czasu na częste odwiedziny Annie w jej podmiejskiej posiadłości. Dlatego nalega, by matka przeniosła się do domu spokojnej starości, gdzie będzie miała zapewnioną całodobową fachowa opiekę. Annie wzbrania się przed opuszczeniem rodzinnego gniazda, gdzie każdy kąt przypomina jej ukochanego męża. Tymczasem córka Richarda, Ella, którą ojciec wychowuje samotnie od śmierci żony, postanawia rzucić college. Utalentowana muzycznie dziewczyna marzy o karierze piosenkarki. Pisze słowa i komponuje melodie i z tym wiąże swoją przyszłość. Ojciec nie pochwala jednak decyzji Elli, wypomina jej, że studia kosztowały go fortunę, a ona zachowuje się nieodpowiedzialnie. Uważa, że córka przeżywa kryzys wieku dojrzewania i w końcu zrozumie pewne sprawy, wtedy jednak może być za późno.