
Fabuła
Podczas igrzysk olimpijskich w Monachium w 1972 roku amerykańska ekipa telewizyjna zajmująca się sportem zostaje zaangażowana w relacjonowanie kryzysu zakładników, w którym ofiarami są izraelscy sportowcy. Jej zadanie zmienia się z relacjonowania zawodów w śledzenie szybko rozwijającego się kryzysu, a każda nowa informacja niesie konsekwencje dla ludzi znajdujących się w centrum wydarzeń oraz dla widzów obserwujących je z oddali.
Osadzony w realiach bezpośredniej transmisji międzynarodowej film 5 września pokazuje, jak pracują dziennikarze, gdy wydarzenia rozwijają się szybciej niż ustalone procedury. Ekipa musi mierzyć się z niepełnymi informacjami, ogromnym zainteresowaniem opinii publicznej i odpowiedzialnością związaną z przedstawianiem kryzysu całemu światu. Ten dramat historyczny czerpie napięcie ze zderzenia widowiska sportowego z kryzysem wymagającym natychmiastowej i rozważnej relacji.
Opis
5 września łączy dramat, thriller i historię w skupionej opowieści o ludziach mediów stawiających czoła bezprecedensowej sytuacji podczas igrzysk w Monachium. Film umieszcza środowisko produkcji telewizyjnej i olimpijską scenerię w jednej pełnej napięcia narracji, tworząc kontrast między zaplanowanym rytmem sportu a niepewnością towarzyszącą kryzysowi zakładników.
Wyprodukowany w Niemczech i Stanach Zjednoczonych film z bliska przygląda się osobom odpowiedzialnym za przekształcanie najświeższych wydarzeń w informacje dla opinii publicznej. Źródłem głównego napięcia są granice tego, co można ustalić, pilna potrzeba przekazania tego, co musi zostać powiedziane, oraz ludzki koszt kryjący się za obrazami docierającymi do widzów na całym świecie. Zamiast szeroko opowiadać o całej historii, film koncentruje się na doświadczeniu ekipy telewizyjnej próbującej zrozumieć i relacjonować kryzys.
Obsada i postacie
W filmie występują Benjamin Walker, Leonie Benesch, Ben Chaplin, Peter Sarsgaard i Zinédine Soualem. Zespół aktorski skupia się wokół ekipy telewizyjnej oraz osób zaangażowanych w relacjonowanie wydarzeń, dzięki czemu uwaga filmu pozostaje przy dziennikarzach i pracownikach mediów zmuszonych do podejmowania decyzji pod niezwykłą presją.
W centrum pozostają zbiorowa odpowiedzialność, zawodowy osąd i trudna relacja między obserwowaniem rozwijającej się tragedii a przekazywaniem jej opinii publicznej.















































