Roger Dumas

Έζησε τα παιδικά του χρόνια στο Annonay και πέρασε τις διακοπές του στη γειτονική πόλη Boulieu les Annonay, με την οικογένειά του λόγω του πολέμου. Το 1945 πήγε για πρώτη φορά στο Παρίσι. Ο Roger Dumas ξεκίνησε στον θίασο του Michel de Ré το 1954. Νέος, έπαιξε στα σανίδια, όπως στην Περιορισμένη Ευθύνη του Robert Hossein, και έγινε αντιληπτός κυρίως στο θέατρο, αλλά ήταν ο κινηματογράφος, για τον οποίο γύρισε μεγάλο αριθμό ταινίες, που προέρχεται από τη φήμη του. Ήταν παντρεμένος από το 1960 έως το 1961 με την ηθοποιό Marie-José Nat. Έχοντας τους λεγόμενους δεύτερους ρόλους, εμφανίστηκε σε πολλές ταινίες του Claude Chabrol: κυρίως Le Tigre amour la flesh frais το 1964, Masques το 1987, L'Ivresse du Pouvoir το 2005. Με τον Philippe de Broca το 1963, γυρίζει στο L' Homme de Rio στο πλευρό του Jean-Paul Belmondo. Ένας εκλεκτικός ηθοποιός, ο Roger Dumas προσαρμόζεται σε σύμπαντα τόσο διαφορετικά όσο αυτό του σκηνοθέτη Olivier Assayas στα Une nouvelle vie και Les Destinées sentimentales και κωμωδίες για το ευρύ κοινό σε σκηνοθεσία Jean Girault, όπως ο Pouic-Pouic, ο Claude Zidi στο Association εγκληματίες ή Ο Denys de La Patellière στο Caroline darling, ή ακόμα και στο Les Couloirs du temps: Les Visiteurs 2 του Jean-Marie Poiré. Γύρισε το 2006 υπό τις σκηνοθετικές οδηγίες του Jean-Daniel Verhaeghe Le Grand Meaulnes and Ensemble, διασκευασμένο από τον Claude Berri. Τον βρίσκουμε το 2008, στο καστ του The διαφορά είναι ότι δεν είναι το ίδιο από τον Pascal Loethier. Εμφανίζεται επίσης στην τηλεόραση, στη σειρά The Last Five Minutes όπου υποστηρίζει τον Raymond Souplex στην έρευνα του επεισοδίου L'épingle du jeu το 1962 - όπου στρατοπεδεύει, στο μοναδικό επεισόδιο "με κοστούμια" που υποτίθεται ότι θα συμβεί υπό τον Louis- Philippe, ο χαρακτήρας του επιθεωρητή Lecoq, που φαντάστηκε ο Émile Gaboriau! -, στο Navarro με τον Roger Hanin ή τη Julie Lescaut... Έχοντας πολλά έγχορδα στο καλλιτεχνικό του τόξο, έγραψε πολύ γρήγορα τραγούδια για διάφορους ερμηνευτές, με, συγκεκριμένα, μια εξαιρετική συνεργασία με τον Jean-Jacques Debout. Μαζί, εφευρίσκουν πρωτότυπα τραγούδια για τις τηλεοπτικές εκπομπές του Maritie και του Gilbert Carpentier. Ο Roger είδε επίσης πολλά από τα τραγούδια του να ζωντανεύουν στη σκηνή κατά την άνοδο της καριέρας της Sylvie Vartan από τη δεκαετία του '60, και στη συνέχεια της Chantal Goya σε μεγάλα μιούζικαλ που δημιουργήθηκαν στο Palais des Congrès στο Παρίσι μεταξύ 1980 και 1989. Ο Roger Dumas είναι ο μόνος άνθρωπος που έλαβε το βραβείο Suzanne-Bianchetti, με αφορμή την ταινία Rue des Prairies.