Pope Benedict XVI

Η Αγιότητά του Πάπας Βενέδικτος XVI (Λατινικά: Benedictus PP. XVI· ιταλικά: Benedetto XVI· γερμανικά: Benedikt XVI. γεννήθηκε ως Joseph Aloisius Ratzinger στις 16 Απριλίου 1927) είναι ο 265ος και σημερινός Πάπας, λόγω του αξιώματος του ως Επισκόπου της Ρώμης. ο Ηγεμόνας του Κράτους της Πόλης του Βατικανού και ο επικεφαλής της Ρωμαιοκαθολικής Εκκλησίας. Εξελέγη στις 19 Απριλίου 2005 σε παπικό κονκλάβιο, τέλεσε την παπική Λειτουργία του στις 24 Απριλίου 2005 και κατέλαβε τον καθεδρικό ναό του, τη Βασιλική του Αγίου Ιωάννη του Λατερανού, στις 7 Μαΐου 2005. Ο Πάπας Βενέδικτος XVI κατάγεται από τη Βαυαρία έχει και τη γερμανική και την υπηκοότητα του Βατικανού. Μετά από μια μακρά καριέρα ως ακαδημαϊκός, υπηρετώντας ως καθηγητής θεολογίας σε διάφορα γερμανικά πανεπιστήμια —πιο πρόσφατα στο Πανεπιστήμιο του Ρέγκενσμπουργκ— διορίστηκε Αρχιεπίσκοπος Μονάχου και Φράιζινγκ και καρδινάλιος από τον Πάπα Παύλο VI το 1977. Το 1981 εγκαταστάθηκε στο Ρώμη όταν έγινε Νομάρχης της Συνέλευσης για το Δόγμα της Πίστεως, ένα από τα πιο σημαντικά αξιώματα της Ρωμαϊκής Κουρίας. Από το 2002 μέχρι την εκλογή του ως Πάπας, ήταν επίσης Κοσμήτορας του Κολλεγίου των Καρδιναλίων, και ως εκ τούτου ο πρώτος μεταξύ των καρδιναλίων. Πριν γίνει Πάπας, ήταν «μια σημαντική προσωπικότητα στη σκηνή του Βατικανού για ένα τέταρτο του αιώνα» ως «ένα από τα πιο σεβαστά, επιδραστικά και αμφιλεγόμενα μέλη του Κολλεγίου των Καρδιναλίων». Είχε μια επιρροή «δευτερεύουσα όσον αφορά τον καθορισμό προτεραιοτήτων και κατευθύνσεων της εκκλησίας» ως ένας από τους στενότερους έμπιστους του Πάπα Ιωάννη Παύλου Β'. Όπως και ο προκάτοχός του, ο Βενέδικτος XVI είναι θεολογικά συντηρητικός και η διδασκαλία και τα πλούσια γραπτά του υπερασπίζονται το παραδοσιακό καθολικό δόγμα και τις αξίες. Κατά τη διάρκεια της παπικής του θητείας, ο Βενέδικτος XVI υποστήριξε την επιστροφή στις θεμελιώδεις χριστιανικές αξίες για να αντιμετωπίσει την αυξημένη εκκοσμίκευση πολλών ανεπτυγμένων χωρών. Θεωρεί την άρνηση της αντικειμενικής αλήθειας από τον σχετικισμό και ειδικότερα την άρνηση ηθικών αληθειών ως το κεντρικό πρόβλημα του 21ου αιώνα. Διδάσκει τη σημασία τόσο της Καθολικής Εκκλησίας όσο και την κατανόηση της λυτρωτικής αγάπης του Θεού. Έχει επαναβεβαιώσει τη «σημασία της προσευχής μπροστά στον ακτιβισμό και την αυξανόμενη κοσμικότητα πολλών χριστιανών που ασχολούνται με φιλανθρωπικό έργο». Ο Πάπας Βενέδικτος αναβίωσε επίσης μια σειρά από παραδόσεις, συμπεριλαμβανομένης της ανύψωσης της Θείας Θείας Λειτουργίας σε μια πιο εξέχουσα θέση.